Bangladesz- ciężka praca w kamieniołomie

Na przedmieściach Dakki, stolicy Bangladeszu 11-letnia Aleya pracuje przy kruszeniu odłamków skał wraz z matką, starszą siostrą i małym braciszkiem. W zależności od tego ile uda jej się danego dnia pokruszyć zarabia od 1 do 2 złotych. Dwa miesiące temu odprysk kamienia wpadł jej do oka i przez wiele tygodni miała problemy ze wzrokiem. Teraz wróciła już do pracy, rodzina nie przetrwałaby bez wsparcia dziewczynki.

Szacuje się, że w Bangladeszu pracuje prawie 5 milionów dzieci w wieku od 5 do 15 lat. Są służącymi, tragarzami, pomocnikami w warsztatach, pracują w fabrykach. Wiele z nich nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia. Warunki w jakich pracują zagrażają ich życiu i zdrowiu. Pracujące dzieci nie mają dostępu do edukacji, co powoduje, że w przyszłości będą mogły wykonywać tylko niskopłatną pracę, nie wymagającą większych umiejętności. W szczególnie tragicznej sytuacji znajdują się dzieci z miejskich slumsów.  

Społeczność międzynarodowa zwraca coraz większą uwagę na problem pracy dzieci i wiążące się z nią zagrożenia dla ich prawidłowego rozwoju. W wielu krajach kładzie się nacisk na wprowadzenie przepisów, które zabronią pracy najmłodszych, jednak nie zawsze analizowane są czynniki, które do niej popychają. Brakuje wiedzy o tym jak pomóc rodzinom w wydostaniu się z zaklętego kręgu ubóstwa, które wymusza pracę czasem nawet kilkuletnich dzieci. Doświadczenie pokazuje, że dla dzieci, które nie mają dostępu do edukacji jedynym wyjściem jest znalezienie zatrudnienia, często w bardzo niebezpiecznych warunkach.

Lepsza przyszłość dla dzieci żyjących w ubóstwie.

Zapewnienie dzieciom dostępu do edukacji na odpowiednim poziomie jest jednym z najważniejszych czynników, które powodują zmiejszenie ich udziału na rynku pracy. Równie ważna jest nauka przydatnych umięjętności, które w przyszłości zagwarantują wyjście z ubóstwa.

By zmienić sytację dzieci takich jak Aleya, UNICEF w Bangladeszu rozpoczął projekt podstawowej edukacji dla dzieci pracujących w miastach (Basic Education for Urban Working Children). Dzięki niemu 200 000 dzieci, głównie dziewczynek, ma szansę na rozpoczęcie nauki. W sześciu miastach w Bangladeszu, pracujące dzieci w wieku od 10 do 14 lat uczą się czytać, pisać, liczyć, nabywają także innych, praktycznych umiejętności. Techniki nauczania są specjalnie dostosowane do ich potrzeb.  Dodatkowo, 20 000 pracujących dzieci w wieku powyżej 13 lat otrzymuje pomoc w nauce, co zwiększa ich szanse na lepszą przyszłość. Projekt rozpoczął się w 2004 roku przy wsparciu Swedish International Development Cooperation Agency i kilku Komitetów Narodowych UNICEF.

UNICEF Bangladesz działa także na rzecz wprowadzania przepisów w zakresie edukacji i opieki socjalnej, które sprzyjają wyeliminowaniu pracy dzieci.

"Moja mama nie miała nigdy szansy na pójście do szkoły. W zeszłym roku przyszedł do niej nauczyciel i zapytał czy będziemy mogli uczęszczać do centrum edukacyjnego, które znajduje się tu, w pobliżu," mówi Aleya. "Lekcje odbywają się wcześnie rano i mogę jednocześnie zarabiać i uczyć się, więc mama się zgodziła. Kocham chodzić do szkoły, mam tam tylu przyjaciół. Kiedy chorowałam na oczy, niektórzy z nich przychodzili do mnie do domu i opowiadali mi o tym co dzieję się szkole. Nawet mój nauczyciel przyszedł dwa razy!"

"Kiedy nasz szef przychodził by nam zapłacić wykorzystywał sytuację, że nie umiemy liczyć. Teraz wiem ile pieniędzy powinnam dostać i pilnuje by zawsze dawał nam odpowiednią sumę" dodaje dziewczynka.

W szkole Aleya uczęszcza na kurs szycia. "Mam nadzieje, że zostanę najlepszą krawcową w okolicy i nie będę już musiała kruszyć kamieni," mówi. "Kiedy dorosnę będę dobrym szefem, nigdy nie uderzę swoich pracowników i nie będę ich oszukiwać przy wypłacaniu pensji."