FaceBook

Osierocone pokolenia - tragedia dzieci naznaczonych HIV/AIDS

15 milionów dzieci w wieku poniżej 15 lat straciło jednego lub oboje rodziców na skutek AIDS. Przypuszcza się, że do roku 2010 liczba ta przekroczy 25 milionów. W przypadku braku szybkiej reakcji i wspólnego działania, miliony dzieci staną w obliczu olbrzymiego ryzyka w walce o przetrwanie.

Fakty

Jednym z najbardziej niszczycielskich aspektów epidemii HIV/AIDS jest rosnący odsetek dzieci, które zostały osierocone przez chorobę. HIV/AIDS na ogół zabija oboje rodziców. Oprócz psychicznego wstrząsu związanego z utratą rodziców, dzieci, które straciły ojca i matkę z powodu AIDS, są często piętnowane i wykluczane przez lokalne społeczności. Są w dużo większym stopniu narażone na przemoc i wykorzystywanie, są ofiarami dyskryminacji oraz innych nadużyć. Stają w obliczu niedożywienia, chorób, fizycznych i psychospołecznych urazów oraz ograniczonego rozwoju poznawczego i emocjonalnego. Samotne dziewczęta są w szczególności narażone na wykorzystywanie seksualne. W związku z tym bardzo prawdopodobne jest, że one też staną się nosicielkami wirusa HIV.

Na obszarze całej Afryki Subsaharyjskiej, gdzie epidemia HIV/AIDS pochłania najwięcej ofiar, tradycją są rodziny wielopokoleniowe, żyjące pod jednym dachem. Dzieci, które straciły swoich opiekunów, często znajdują opiekę u krewnych. Jednak to tradycyjne "zabezpieczenie" nie wytrzymuje ciężaru kryzysu HIV/AIDS. Coraz więcej sierot prowadzi swoje własne gospodarstwa domowe. Na terenie Suazi jedno gospodarstwo na dziesięć jest prowadzone przez sieroty. Coraz więcej sierot jest zmuszonych do życia na ulicy. Przypuszcza się, że do roku 2010 w 12 krajach afrykańskich sieroty będą stanowiły 15% wszystkich dzieci poniżej 15 roku życia.

Wyzwanie

W związku z tym, że światowa liczba zakażeń ciągle rośnie, HIV/AIDS wciąż będzie przyczyną niesłychanego cierpienia wśród dzieci przez przynajmniej dwie następne dekady, jeśli nie dłużej. Potrzeba około 10 lat od zakażenia wirusem HIV aż do śmierci wskutek AIDS, więc dzisiejszy wskaźnik zachorowań w znacznym stopniu określa liczbę sierot w następnej dekadzie. Z powodu odstępu czasu między zakażeniem a śmiercią, liczba sierot będzie wciąż wzrastała, nawet w krajach, w których liczba zakażeń wirusem HIV spada.

Rola UNICEF

Stworzenie skutecznej współpracy

UNICEF pracuje z rządami pomagając im w tworzeniu narodowych strategii, przepisów i planów działań, aby osiągnęły cele, do których się zobowiązały. Współpracuje z organizacjami pozarządowymi i partnerami ONZ, aby pomóc społecznościom lokalnym w ulepszaniu tradycyjnych środków mających na celu opiekę, pomoc i ochronę dzieci osieroconych lub narażonych na niebezpieczeństwa spowodowane chorobą.

Pomoc w przedłużaniu życia rodzicom

Oczywistym sposobem zapobiegania osieroceniu dzieci jest przedłużanie życia ich rodziców. UNICEF włączył się do światowej kampanii mającej na celu zapewnienie ludziom żyjącym z HIV/AIDS pełnego dostępu do leków antyretrowirusowych, które mogą spowolnić lub zahamować immunosupresję spowodowaną przez HIV. Jeśli rodzice zachowają zdrowie, będą w stanie lepiej zająć się swoimi dziećmi. UNICEF wywiera bezpośredni nacisk na firmy farmaceutyczne, aby obniżyły ceny leków lub ofiarowały je, oraz pomaga rządom usprawniać systemy opieki zdrowotnej tak, żeby leki mogły być skutecznie podawane. UNICEF również promuje i pomaga usprawniać systemy opieki zdrowotnej, aby zapewnić leczenie zakażeń oportunistycznych (tj. gruźlicy, zapalenia płuc, grzybicy itd.), które często mogą okazać się śmiertelne dla chorych na AIDS.

Wspieranie społeczności lokalnych

UNICEF sądzi, że ilekroć jest to możliwe, osierocone dzieci powinny pozostać w społecznościach, z których pochodzą i być wychowywane w swoich, tradycyjnie wielopokoleniowych rodzinach. Zdając sobie sprawę z tego, że opieka rodziny jest o wiele lepsza dla dzieci i dużo mniej kosztowna od zinstytucjonalizowanego wsparcia. Dzieci, które dorastają w rodzinach, rozwijają lepsze umiejętności społeczne i są psychicznie lepiej dostosowane od tych, które dorastają w zakładach opieki Są częściej obdarzane uczuciami, poświęca się im więcej uwagi i dzięki temu mają wyższe poczucie własnej wartości.

Dlatego też UNICEF pracuje z organizacjami pozarządowymi i społecznościami lokalnymi, aby zapewnić rodzinom środki, które potrzebne są do odpowiedniej opieki nad osieroconymi dziećmi. Wsparcie to obejmuje pomoc psychologa, pomoc dla rodziców w planowaniu sukcesji, przyuczanie do zawodu, opłacanie szkoły i zapewnianie podstawowej opieki medycznej.

UNICEF pomaga w zagwarantowaniu społecznościom lokalnym utrzymania stałego kontaktu z osieroconymi dziećmi prowadzącymi gospodarstwa, aby mieć pewność, że się odpowiednio odżywiają, przebywają w szkole i są chronione przed wykorzystywaniem i przemocą.

Data publikacji: 25.10.2005
Korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików Cookies, z których niektóre dane mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Więcej informacji można znaleźć w Polityce cookies.